நவம்பர் 29 ஆம் நாள் தமிழ்த் தேசிய விடுதலை இயக்கம் நடத்திய மாவீரர் நாள் கருத்தரங்கில் வெளியிடப்பட்ட மாவீரர் நாள் அறிக்கை.

மாவீரர் நாள் அறிக்கை
(2015 நவம்பர் 27)
[தமிழீழ விடுதலைப் போரில் களமாடி வீரச் சாவடைந்த பல்லாயிரம் மாவீரர்களையும், இன அழிப்புக்கு ஆளாகி உயிரிழந்த இலட்சத்துக்கு மேற்பட்ட தமிழீழ மக்களையும் போற்றி வணங்கி, இந்த அறிக்கையை தமிழ் மக்கள்முன் பணிந்தளிக்கிறோம்.]
1. தமிழீழ விடுதலை ஒரு வரலாற்றுத் தேவை. ஈழத் தமிழ் மக்களுக்கெதிரான தேசிய ஒடுக்குமுறைக்குத் தமிழீழ விடுதலை ஒன்றே தீர்வு. இலங்கைத்தீவு சிங்களர், தமிழர் ஆகிய இரு தேசிய இனங்களின் தாயகங்களை உள்ளடக்கியது. தீர்வு நோக்கிய முதலடியே ஈழத் தமிழர்கள் ஒரு தேசம் என்ற அடிப்படை உண்மையை அறிந்தேற்பதுதான். இலங்கையை ஒரே தேசமாகக் கொண்டு சிங்களர் பெரும்பான்மை, தமிழர் சிறுபான்மை என்ற முறையில் தமிழர் இனச் சிக்கலை சிறுபான்மையினச் சிக்கலாக அணுகுவது தமிழனத்தின் மீதான தேசிய ஒடுக்குமுறையை நியாயப்படுத்தவே பயன்படும். தேசிய இனங்களின் நிகர்மை (சமத்துவம்), தன்தீர்வுரிமை (சுயநிர்ணய உரிமை) என்ற அடிப்படையில் சிங்களப் பேரினவாத ஒடுக்குமுறையிலிருந்து தமிழீழம் விடுதலை பெறுவது ஒன்றே சரியான சனநாயகத் தீர்வாக அமையும். கடந்த கால வரலாற்றுப் பட்டறிவும் இந்த உண்மையையே உணர்த்தி நிற்கிறது.
2. சிறிலங்காகுடியரசின் அரசமைப்புச் சட்டம், இறுதி நோக்கில், தமிழ் மக்களுக்கு எதிரான சிங்கள பௌத்தப் பேரினவாத ஒடுக்குமுறையின் சட்ட வடிவமே தவிர வேறன்று. இந்த அரசமைப்பை நாடாளுமன்ற வழிமுறைகளில் திருத்தம் செய்து, ஈரின நிகர்மையையும் தமிழினத்தின் தன்தீர்வுரிமையையும் அறிந்தேற்கச் செய்யவோ, அல்லது ஒற்றையாட்சி முறைமையைக் கூட்டாட்சி (சமஷ்டி) முறைமையாக மாற்றவோ வாய்ப்பே இல்லை. இந்நிலையில் ஒன்றுபட்ட இலங்கைக்குள் தீர்வு என்பது ஒற்றையாட்சி இலங்கைக்குள் தீர்வு என்றே பொருள்படும். மேற்பூச்சான மாற்றங்கள் வாயிலாக ஒற்றையாட்சி அடிப்படையைத் தக்க வைத்துக் கொண்டே கூட்டாட்சி வேடம் தரிக்கும் முயற்சிகள் குறித்து நாம் எச்சரிக்கையாக இருத்தல் வேண்டும். இவ்வாறான ஏமாற்று வேலைகளுக்கு இந்திய அரசமைப்பே போதிய சான்றாக உள்ளது. தமிழினத்தின் தன்தீர்வுரிமையை சிறிலங்கா ஏற்கச் செய்வதோ இலங்கைக்குள் கூட்டாட்சி காண்பதோ அல்ல, தமிழீழத் தனியரசு வாயிலாகத் தேசிய விடுதலை பெறுவதே தமிழீழ மக்கள் போராட்டத்தின் இறுதிக் குறிக்கோளாக இருக்க இயலும். கூட்டாட்சிதான் நோக்கம் என்றாலும் கூட, அது விடுதலைக்குப் பிறகு வரக் கூடுமே தவிர விடுதலைக்கு மாற்றாக அன்று. தமிழீழ மக்கள் வட்டுக்கோட்டைத் தீர்மானம் (1976) தொடங்கிப் பல முறை பல வழிகளிலும் விடுதலையே தங்கள் அரசியல் பெருவிருப்பு என்பதை மெய்ப்பித்துக் காட்டியுள்ளனர். விட்டுக்கொடுக்கவியலாத இந்தக் குறிக்கோளை எக்காரணத்தை முன்னிட்டு விட்டுக்கொடுத்தாலும் அது தமிழீழ மக்களுக்குச் செய்யும் இரண்டகமாகவே இருக்கும். தமிழீழ விடுதலைப் போராட்டத்துக்குத் துணைநிற்கும் தேசியக் கடமை தமிழினத்தின் முதல் தாயகமாகிய தமிழகத்து மக்களைச் சாரும்.
3. இலங்கையின் வடக்கும் கிழக்குமாகிய தாயகத்திலும், புலம்பெயர் நாடுகளிலுமாக ஈழத் தமிழ்த் தேசிய இனம் பிரிந்து கிடந்தாலும், தமிழீழ விடுதலை எனும் அடிப்படைக் குறிக்கோளில் ஒன்றுபட்டே உள்ளது. தாயகத் தமிழர்களும் புலம்பெயர் தமிழர்களும் முன்னெடுக்கும் விடுதலைப் போராட்டத்தில் முதற்பெரும் தோழமை தமிழகத் தமிழ் மக்களே என்ற அடிப்படைப் புரிதல் தேவை. தமிழீழத் தாயகத் தமிழர்களையும், புலம்பெயர் தமிழர்களையும், தமிழகத் தமிழர்களையும் தமிழீழ மக்கள் விடுதலைப் போராட்டத்தின் மும்முனைகள் என்று கருதத் தகும். இந்தப் புரிதலோடு உலகளாவிய நட்பாற்றல்களையும் இனங்கண்டு அணிசேர்க்க வேண்டும் என்பதில் ஐயமில்லை.
4. இலங்கைத் தீவின் முதன்மை முரண்பாடு என்பது சிங்களப் பேரினவாத அரசுக்கும் தமிழீழ மக்களுக்கும் இடையிலானது. இம்முரண்பாட்டைத் தீர்க்கும் ஒரே வழி தமிழீழ விடுதலைதான். தெற்காசியப் பிற்போக்கின் அரண் என்ற வகையில் இந்திய அரசு சிங்களப் பேரினவாத அரசின் நெருங்கிய கூட்டாளியாகவும் தமிழீழத்துக்கு எதிராளியாகவும் தொடர்ந்து செயல்படுகிறது. 1985 இந்திய-இலங்கை உடன்படிக்கையையும், அதையொட்டிய இந்தியப் படையெடுப்பையும், தமிழீழத்தில் அப்படை நிகழ்த்திய கொடுமைகளையும், இன அழிப்புப் போரில் அது சிங்கள அரசுக்கு எல்லா வகையிலும் உதவியாக, உடந்தையாக இருந்ததையும், இன்றளவும் தமிழீழ மக்களுக்கு ஈடுசெய் நீதி கிட்டாமற்செய்வதில் அது வகிக்கும் பங்கையும், தமிழகத்தில் தமிழீழ ஏதிலியரை மோசமாக நடத்துவதையும், தமிழீழ மக்களுக்குத் துணைநிற்க தமிழக மக்களுக்குள்ள சனநாயக உரிமையை மறுப்பதையும் தமிழீழ மக்களுக்குப் பகையான நிலைப்பாடுகள் என்றுதான் வரையறுக்க முடியும். எனவே பேருத்தி நோக்கில் இந்திய அரசை நட்பாகக் கருதும் நயத்தற்கொள்கை (APPEASEMENT POLICY)பயன்தராது.
5. தேசிய ஒடுக்குமுறையையும் மக்களினங்களிடையிலான ஏற்றத்தாழ்வையும் உலகளாவிய உழைப்புச் சுரண்டலையும் அடிப்படைகளாகக் கொண்ட இன்றைய உலக ஒழுங்கைக் காக்கத் துடிக்கும் அமெரிக்கா முதலான வல்லாதிக்கங்களும் அடிப்படையில் சிங்களப் பேரினவாத அரசுக்கு ஆதரவாகவேசெயல்படக் காண்கிறோம். மக்கள்-போராட்டங்களுக்கு மாற்றாக புவிசார் அரசியல் சதுரங்கத்தில் திறம்படக் காய் நகர்த்தியே வல்லாதிக்கங்களை நமக்கு ஆதரவாக மாற்றிக்கொள்ளும் முயற்சி வீண். அரசியலுக்கு அரசதந்திரம் துணையாகக் கூடுமே தவிர, மாற்றாகாது. இந்த அடிப்படைப் பார்வையைத் தெளிவாக வரித்துக் கொண்டு முதற்பகையைத் தனிமைப்படுத்தவும் அடுத்த நிலைகளில் இருக்கும் பகைகளை இயன்ற வரை செயலிழக்கச் செய்யவும், நட்பாற்றல்களை உடன்சேர்த்துக் கொள்ளவுமான உத்திகளைக் கைகொள்ள முயல்வதே தமிழீழப் போராட்ட ஆற்றல்கள் முன்னுள்ள வழி.
6. முள்ளிவாய்க்கால் (2009 மே) முழுப்பேரழிவு தமிழீழ விடுதலைக்கான தேவையை உறுதி செய்துஉயர்த்தியுள்ளதே தவிர, ஒழித்து விடவோ தணித்து விடவோ இல்லை. ஆனால் தமிழீழ விடுதலைப் போராட்டத்தின் அடிப்படை ஆற்றலாகிய தமிழீழ மக்களை –- தாயகத்தில் மட்டுமன்று, ஓரளவு புலம்பெயர் உலகிலும் கூட– நம்பிக்கைக் குலைவுக்கு ஆளாக்கிக் கொடுஞ்சோர்வுக்குள் அமிழ்த்தி விட்டது முள்ளிவாய்க்கால் என்பதே மெய். விடுதலைத் தேவையின் வளர்ச்சிக்கும் விடுதலைக்கான ஆற்றலின் சிதைவுக்கும் இடையிலான முரண்பாட்டைக் களைவது எப்படி? முதற்களமாகிய தாயகத்தில் மக்கள் போராட்டத்துக்கான சனநாயக வெளியைத் தோற்றுவிக்கவும் விரிவாக்கவும் வேண்டும். இந்த வகையில் புலம்பெயர் தமிழர் அமைப்புகளின் பணி முகாமையானதாகிறது.
7. தமிழீழ மக்கள் மீதான இனக்கொலை, போர்க்குற்றங்கள், மானிட விரோதக் குற்றங்களுக்கு நீதி கோரும் போராட்டம் பன்னாட்டுச் சட்டங்களின் படியும் அறநெறி சார்ந்தும் இன்றியமையாத ஒன்று என்பது மட்டுமன்று, அதுவே விடுதலைப் போராட்டத்தைக் காத்து முன்னெடுப்பதற்கான வழியாகவும் அமைந்துள்ளது. நீதிப் போராட்டம் விடுதலைப் போராட்டத்தின் இன்றைய படிநிலை என்றே சொல்லத்தகும். நீதியின் நிறைவாக்கம் விடுதலையாகக் கனியும் என்றும் சொல்லலாம்.
8. முள்ளிவாய்க்கால் தமிழீழ மக்களின் படையாற்றலைச் சிதைத்து விட்டது என்னும் போதே, அது அவர்களின் அற வலிமையைப் பன்மடங்கு உயர்த்தியுள்ளது. இந்த அற வலிமையை அரசியல் வலிமையாகப்பெயர்க்கக் கூடிய உள்ளாற்றல் நீதிக்கான போராட்டத்துக்கு உண்டு.
9. கடந்த ஆறாண்டுக்கு மேற்பட்ட காலத்தில் தமிழீழ மக்களின் நீதிப் போராட்டம் மிகக் கடுமையான தடைகளை எல்லாம் மீறி உறுதியாக முன்னேறி வருகிறது. தாயகம், புலம்பெயர் உலகம், தமிழகம் ஆகிய மும்முனைகளிலும் நடந்துள்ள போராட்டங்களும் பிற வகை முயற்சிகளுமே இம்முன்னேற்றத்துக்கு அடிப்படை. பன்னாட்டு சனநாயக, மனிதவுரிமை ஆற்றல்களின் முயற்சிகளையும் இந்தக் காரணிகளில் சேர்த்துக் கொள்ள வேண்டும். ஐநா பொதுச் செயலர் அமைத்த மூவல்லுனர் குழுவின் அறிக்கையைத் தொடர்ந்து தற்சார்பான பன்னாட்டுப் புலனாய்வுக்கான கோரிக்கை வலுப்பெற்றது. இந்தக் கோரிக்கையும், தொடர்ந்து வரும் கட்டமைப்பியல் இனகொலைக்கு எதிரான பாதுகாப்புப் பொறியமைவு, தமிழீழ மக்களின் அரசியல் வருங்காலத்தைத் தீர்வு செய்வதற்கான பொது வாக்கெடுப்பு ஆகிய கோரிக்கைகளும் சேர்ந்து தமிழ் மக்களின் ஒருமித்த நீதிக் கோரிக்கைகளாக மலர்ந்தன.
10. கடந்த 2009, 2012, 2013, 2014 ஐநா மனித உரிமை மன்றத்தில் இயற்றப்பட தீர்மானங்கள், அவற்றின் மீது நடந்த வாக்கெடுப்புகள், தொடர் நடவடிக்கைகள் ஆகியவற்றை ஆய்ந்து பார்த்தால், சிங்கள அரசின் அடாவடித்தனமும், அமெரிக்கா, இந்தியா உள்ளிட்ட வல்லரசுகளின் சூழ்ச்சித்தனமும் மட்டுமல்ல, நம்நீதிப் போராட்டத்தின் நல்ல தாக்கங்களும்புலப்படும். இந்தப் போராட்டத்தில் தமிழீழத் தமிழர்களோடும், புலம்பெயர் தமிழர்களோடும் சேர்ந்து தமிழகத் தமிழர்கள் (மாணவர்களும் மக்களும்) வகித்துள்ள பங்கு பெருமைக்குரியது.
11. காலம் அழைத்து வந்துள்ள மாற்றங்களைக் கைக்கொள்ளாமல்,எல்லாவற்றையும் புவிசார் அரசியல் சூழ்ச்சி என்றும், உலக வல்லாதிக்கங்கள் நடத்தும் பொம்மலாட்டம் என்றும் ஒரேயடியாக மறுதலிப்பது மக்கள் போராட்டங்களுக்கும் சனநாயக – மனிதவுரிமை ஆற்றல்களின் முயற்சிகளுக்கும் உள்ள பங்கை மறுப்பதாகும். இப்படி எல்லாவற்றையும் எதிர்வகையாகவே பார்க்கிற இன்மைநோக்கினர் (NIHILISTS) தன்னம்பிக்கை இல்லாதவர்கள். இவர்கள் தாங்களே தங்கள் முயற்சிகளையும் போராட்டங்களையும் நம்பாதவர்கள் என்றாகும்.கடந்த 2014 மார்ச்சு மனித உரிமை மன்றத் தீர்மானத்தின் பத்தாம் பத்தி குறித்திட்ட முன்னோக்கிய அந்த ஓரடிதான் ஐநா மனித உரிமை ஆணையர் அலுவலகத்தின் மனித உரிமைப் புலனாய்வுக்கு (OISL) வழிவகுத்தது. இந்தப் புலனாய்வும், 2015 செப்டெம்பரில் வெளியிடப்பட்ட உறுதியான அச்சாரமாகக் கூடிய ஓர் இடைக்கால வெற்றியைக் குறிக்கும்.இது நீதியும் விடுதலையும் நோக்கிய நம் நெடும்பயணத்தில் ஒரு புதிய மைல்கல்.
12. ஐநாவின் ஊடாகக் கிடைத்த இந்தச் சிறிய — உளிபோல் சிறிய — வெற்றியை அடாத முறையில் நம்மிடமிருந்து தட்டிப் பறிக்கும் முயற்சிதான் 2015 அக்டோபரில் அமெரிக்கா இலங்கையோடும் இந்தியாவோடும் சேர்ந்து மனித உரிமை மன்றத்தில் எதிர்ப்பின்றி இயற்றிக் கொண்ட தீர்மானம். தமிழ் மக்கள் மீது ஐநா வழியாக அமெரிக்காவும் பிரித்தானியாவும் பிற அரசுகளும் திணித்துள்ள இத்தீர்மானத்தையும் மீறி –ஒருவகையில் இத்தீர்மானத்தின் ஊடாகவும் கூட — நீதிக்கான போராட்டத்தைத் தொடர வேண்டிய தேவையுள்ளது. மூவல்லுனர் குழு அறிக்கை என்பது தற்சார்பான பன்னாட்டு நீதி விசாரணையைக் குறிக்கும், ஐநா மனித உரிமை மன்றப் புலனாய்வு என்பது தற்சார்பான பன்னாட்டுப் புலனாய்வைக் குறிக்கும். அடுத்து நடைபெற வேண்டியது தற்சார்பான பன்னாட்டு உசாவல். இதற்குரிய பன்னாட்டு நீதிபொறிமுறை என்பது அனைத்துலகக் குற்றவியல் நீதிமன்றமாகவோ, ஐநா அமர்த்திடும் தனித் தீர்ப்பாயமாகவோ இருக்கலாம். இலங்கை அரசே அமைக்கும் நீதிப் பொறிமுறை உள்நாட்டுப் பொறிமுறை என்றாலும் கலப்புப் பொறிமுறை என்றாலும் குற்றஞ்சாட்டப்பட்டவரே தீர்ப்பாளர் ஆவதாகத் தான் அமையும்.
13. இலங்கையில் ஏற்பட்டுள்ள அரசியல் மாற்றங்களில் -– மகிந்த ராசபட்சே தோற்று மைத்திரிபால சிறிசேனா அதிபராகவும் ரணில் விக்கிரமசிங்கா தலையமைச்சராகவும் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டதில் – தமிழ் மக்களின் பங்கு முகாமையானது என்றாலும், அவர்களுக்குக் குறிப்பிடத்தக்க நன்மை ஏதும் கிட்டவில்லை. எளிதில் நடந்திருக்க வேண்டிய தமிழ் அரசியல் கைதிகளின் விடுதலை கூட படுமோசமாக இழுத்தடிக்கப்பட்டு, இன்னும் அரைகுறை கால்குறை கூட நிறைவேறவில்லை. நடந்தது உள்நாட்டுப் போர், அது முடிந்து சிறிலங்கா இப்போது நாடுவது நல்லிணக்கம் என்பது உண்மையானால், தமிழ் அரசியல் கைதிகளைப் போர்க்கைதிகளாகக் கருதி போர் முடிந்தவுடனே விடுதலை செய்திருக்க வேண்டும். இராணுவம் பறித்த தமிழர் காணியில் சிறிதளவே மீளத் தரப்பட்டுள்ளது. வடக்கு கிழக்கில் சிறிலங்கா இராணுவம் பெரும்படியாகக் கால்பரப்பி நிற்கிறது. தமிழர் தாயகத்தை சிங்களமயமாக்கும் கெடுமுயற்சிகள் தொடர்கின்றன. கடந்த காலத்திய படுகொலைகள் உள்ளிட்ட கொடுங்குற்றங்கள் மீது ஒப்புக்கும் உலகப் பார்வைக்கும் சிற்சில தளைப்படுத்தல்களும் சட்ட நடவடிக்கைகளும் மேற்கொள்ளப்பட்ட போதிலும், நீதியின் தேவைகளுக்கு இவை கிஞ்சிற்றும் ஈடாக மாட்டா.
14. இந்நிலையில் தற்சார்பான பன்னாட்டு நீதிப் பொறிமுறைக்கான போராட்டம் தொடர்கிறது. இப்போராட்டத்தில் தமிழக இயக்கங்கள், கட்சிகள் ஒத்த நிலைப்பாட்டில் நிற்பது ஆறுதல் அளிக்கக்கூடியது. ஆனால் தமிழ்நாட்டில் தமிழீழ மக்களுக்கு ஆதரவான போராட்டங்கள் பெருந்திரளாகவும் தொடர்ச்சியாகவும் நடைபெறாமலிருப்பது பெருங்குறை ஆகும். 2009க்கு முன் இயங்கி வந்தது போன்ற கூட்டமைப்புகள் இப்போது இல்லை. கூட்டியக்கங்கள் நடந்தாலும் அவ்வப்போது கூடிக் களைந்து விடுகின்றன. கொள்கை சார்ந்த கூட்டுப் புரிதலின் அடிப்படையில் தொடர்ச்சியான கூட்டியக்கங்கள் நடத்துவதற்கு ஒரு கூட்டமைப்பு தேவைப்படுகிறது.
15. தமிழீழ விடுதலைதான் தீர்வு, அதற்கான போராட்டத்துக்குத் துணை நிற்பது, தாயகத்திலும் புலம்பெயர் உலகிலும் இதே நிலைப்பாட்டில் உறுதியாக நின்று போராடும் அமைப்புகளோடு தோழமை, நீதிக்கான போராட்டத்தில் பன்னாட்டுப் புலனாய்வு – பன்னாட்டு உசாவல் என்ற கோரிக்கைகளிலும், அரசியல் தீர்வுக்குப் பொது வாக்கெடுப்பு என்ற கோரிக்கையிலும் விட்டுக்கொடாமை, இந்தக் கோரிக்கைகளுக்கு ஆதரவாகவும், சிங்கள அரசைத் தனிமைப்படுத்தித் தமிழீழ மக்களின் சனநாயக வெளியை விரிவாக்கவும் “இலங்கையைப் புறக்கணிப்போம்” என்ற முழக்கத்தை ஒரு பேருத்தியாக முன்னெடுத்தல், தமிழக, இந்திய அரசியல் போக்குகளால் சிதைவுறாமல் தமிழீழ ஆதரவுக்கான செயலொற்றுமையைப் பாதுகாத்தல், இந்தியாவில், குறிப்பாகத் தமிழ்நாட்டில் அல்லலுறும் தமிழீழ ஏதிலியரின் உரிமைகளுக்காகப் போராடி, அவர்களை நீதிக்கும் விடுதலைக்குமான போராட்ட ஆற்றலாக வழிப்படுத்தல் ஆகிய அடிப்படைகளில் ‘தமிழீழ ஆதரவுத் தமிழகக் கூட்டமைப்பு’ ஒன்றைக் கட்டுவது உடனடித் தேவை. அந்தந்த அமைப்புக்கும் தனிமனிதருக்கும் தற்சார்பாக இயங்கும் உரிமையை மறுக்காமலே, தமிழீழ ஆதரவுக் கொள்கை சார்ந்து கூடிச் செயல்படும் கடமையைச் செய்வதாக இந்தக் கூட்டமைப்பைக் கட்டியெழுப்ப முன்வருமாறு தமிழ்த் தேசிய விடுதலை இயக்கத்தின் சார்பில் இந்த மாவீரர் நாளில் அழைக்கிறோம். உலகத் தமிழர் வேட்கை தமிழீழ விடுதலை!
தியாகு, 2015 நவம்பர் 25.

மறுமொழியொன்றை இடுங்கள்

உங்கள் மின்னஞ்சல் வௌியிடப்பட மாட்டாது. கட்டாயமான புலங்கள் * ஆக குறிக்கப்பட்டுள்ளன


8 + = 9

உங்களால் பின்வரும் HTML tag களை பயன்படுத்த முடியும்: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>