திருநங்கைகள் வாழ்வுரிமைக்காக ஒன்றுபடுவோம்..!

அன்பிற்குரியீர்!

வணக்கம்,

திருநங்கைகளை மூன்றாம் பாலினத்தவர் என வரையறுத்துச் சட்ட அங்கீகாரம் அளித்துள்ளது உச்ச நீதி மன்றம்.
சாதி மத ஏற்றதாழ்வுகளை நீக்கச் சட்டம் என்ன சொன்னாலும் சமூக நடைமுறையில் எந்த மாற்றமும் நிகழ்ந்துவிடவில்லை என்பதை அறிவோம். அதைப் போலவே திருநங்கைகளுக்கான சமூக மதிப்பைச் சட்டம் உறுதி செய்தாலும், அது சமூக உளவியலில் ஊடுருவி நிலை பெறவே இல்லை . தாராவின் மரணம், அது குறித்துச் சமூகத்தில் நிலவும் மெளனம், திருநங்கைகள் மீது தொடரும் காவல் துறை அடக்குமுறை, அது குறித்தும் சமூகத்திலிருந்து புறப்படாத கேள்விகள்… திருநங்கைகள் குறித்த சமூகத்தின் உளவியலுக்குச் சான்று.

முதல் காரணியாக இந்தச் சமூகப் புறக்கணிப்புதான் குடும்பம், கல்வி, வேலை அனைத்திலிருந்தும்
அவர்களை அடியோடு புறக்கணித்து வைத்துள்ளது.
இந்த நிலையை மாற்ற எவ்வித முயற்சியும் செய்யாமலேயே திருநங்கைகள் பொருளீட்டும் முறைகளை மட்டும் குற்றமாய்க் கருதும் தகுதி நமக்கில்லாமல் போகிறது.

எர்ணாவூர் அரசுக் குடியிருப்பில் வசிக்கும் திருநங்கை தாரா அவர்கள் 9.11.2016ஆம் நாள் அதிகாலை இருசக்கர வாகனத்தில் செல்லும் போது பாண்டி பஜார் காவலர்களால் தடுக்கப்பட்டு வண்டியும் அலைபேசியும் பறிமுதல் செய்யப்படுகிறது. அதை மீட்கச் செல்லும் தாராவை காவலர்கள் தரக்குறைவாகவும் பிறப்பைச் சொல்லியும் நாக்கூசம் வார்த்தைகளால் மிரட்டுகின்றனர்.

அலைபேசியையாவது தாருங்கள் என வலியுறுத்தியும் வன்மத்தோடு தர மறுக்கின்றனர். இயலாமையின் வெளிப்பாடாகத் தன் கழுத்தைத் தானே அறுத்துக் கொள்கிறார் தாரா. அதைத் தடுக்க எந்த முயற்சியையும் காவல்துறை எடுக்கவில்லை.

அதுமட்டுமின்றி தொடர்ந்து இழிவுபடுத்துவதையும் நிறுத்தாத போது, தன்னைத் தானே எரித்துக் கொள்வேன் நீங்களெல்லாம் அதற்கு பதில் சொல்லியாக வேண்டும் என்கிறார். இதுவரைக்கும் காணொளிக் காட்சி ஆதாரமாய் உள்ளது. கழுத்தைக் கண்முன்னே அறுத்துக் கொண்டதன் பிறகு தாரா தீப்பிடித்துக் கருகி மாண்டுபோகிறார். அப்படியானால் கழுத்தறுபட்டதற்கும் தீப்பிடித்ததற்கும் இடையில் என்ன நடந்தது? இது குறித்த உண்மைகளுக்கு முகம் கொடுக்க காவல்துறை மறுத்து வருகிறது.

தாராவின் இழப்பில் உள்ள சந்தேகங்களால் திருநங்கைகள் ஆணையர் அலுவலகத்திற்கு முறையிடச் சென்ற போது அவர்கள் மீது தடியடி நடத்தப்பட்டது. பாதிக்கப்பட்டவர்களின் கோரிக்கையை செவிமடுக்கவும் காவல்துறை முன்வரவில்லை. தடியடிக்குப் பிறகு இப்போது வரை காவல்துறை திருநங்கைகளை அச்சம் மிகுந்த சூழலிலேயே வைத்துள்ளது குறிப்பிடத்தக்கது.

எரிந்து போன உடலை எடுப்பதற்கு முன்னால் உடலைச் சுற்றி காவல்துறையால் மார்க் இடப்படவில்லை. கழுத்தறுத்துக் கொள்வது வரை காணொளி வைத்துள்ள காவல்துறை அதற்கு மேல் பதிவுகள் இல்லை எனச் சொல்கிறது. கண்காணிப்புக் காணொளி, அதுவும் பாண்டி பஜார் காவல் நிலையத்தில் ஒழுங்காகச் செயல்படவில்லை எனச் சொல்வதெல்லாம்
நமக்கு அவர்கள் மீது பலத்த சந்தேகங்களையே எழுப்புகிறது.

தாரா வண்டி காவல்துறையால் பறிமுதல் செய்யப்படுகிறது. தவறு இருந்தால் சட்டப்படி உரிய கண்ணியத்தோடு நடவடிக்கை எடுப்பதை மறுக்கவில்லை. ஆனால் அலைபேசியைப் பறிப்பதற்கு என்ன தேவை வந்தது என்பதற்கு காவலர்களால் எந்த விளக்கமும் தர இயலவில்லை.

காவல் நிலையத்தில் தாரா திரும்பத் திரும்பக் கேட்டது அலைபேசியை மட்டுமாவது திருப்பித் தாருங்கள் என்பதுதான். தந்திருந்தால் தாரா இன்று நம்மோடு இருந்திருப்பார்.

எல்லாவற்றையும் விட தாராவின் அழுகுரலைக் கல்மனம் கொண்டு அலட்சியப்படுத்தியது காவல்துறையின் மனிதத்தன்மையற்ற வக்கிரப் போக்கு. தாழ்த்தப்பட்டவனின் வாயில் மலம் திணிக்கும் ஆதிக்கச் சாதி வெறியனின் உளவியல்தான் திருநங்கைகள் தொடர்பாக காவல்துறையிடம் செயல்படுகிறது.

உரிய காரணங்களோடு எத்தனை நூற்றுக்கணக்கான வண்டிகள் பறிமுதல் செய்யப்படுகின்றன. எல்லோரையும் போல தாரா காவல்துறையால் நடத்தப்படவில்லை என்பதை யாரும் மறுக்க முடியாது. அந்த உயிருக்கு இன்று யாரும் பொறுப்பில்லை எனக் கடந்து போவது அறமும் அல்ல, மனிதமும் அல்ல.

தாராவுக்கு நீதி கேட்போம். அது ஒட்டுமொத்தத் திருநங்கைகளுக்குக் கிடைக்க வேண்டிய நீதியின் தொடக்கமாய் அமையட்டும்.

மறுமொழியொன்றை இடுங்கள்

உங்கள் மின்னஞ்சல் வௌியிடப்பட மாட்டாது. கட்டாயமான புலங்கள் * ஆக குறிக்கப்பட்டுள்ளன


5 + = 13

உங்களால் பின்வரும் HTML tag களை பயன்படுத்த முடியும்: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>